پرسش‌های رایج بیماران

شاک‌ویو تراپی (Shock Wave — موج‌درمانی) استفاده از امواجِ صوتیِ پرانرژی برای بازکردنِ گره‌های عضلانی و تحریکِ ترمیمِ بافت است. دو نوع دارد: متمرکز (focus) و پخش‌شونده (radial). معمولاً برای دردهای مزمنِ تاندون و بافتِ نرم به‌کار می‌رود و اغلب در یک دوره‌ی ۳ تا ۶ جلسه‌ای (با نظرِ درمانگر) انجام می‌شود. درباره‌ی درد: بسته به ناحیه و شدتِ تنظیم، ممکن است حینِ کار احساسِ ناراحتیِ خفیف تا متوسط داشته باشید؛ این موضوع را درمانگر با شما تنظیم می‌کند.

بله، فرق دارد. درای‌نیدلینگ (Dry Needling — سوزنِ خشک) شکلِ نوینِ سوزن‌درمانی بر پایه‌ی نوروآناتومیِ مدرن است (نه طبِ سنتیِ چینی). در این روش یک سوزنِ نازک، نقاطِ ماشه‌ایِ عضله (نقاطِ سفت و دردناک) را تحریک و باز می‌کند تا انتقالِ درد قطع شود. مهم‌ترین تفاوت با طبِ سوزنی این است که در درای‌نیدلینگ سوزن در بافت حرکت داده می‌شود، در حالی که طبِ سوزنی بر پایه‌ی نقاطِ مریدینِ سنتی است. معمولاً برای دردِ عضلانی، اسپاسم، آسیبِ ورزشی و مواردِ مشابه به‌کار می‌رود.

شایع‌ترین عارضه‌ی درای‌نیدلینگ یک کوفتگیِ عضلانی خفیف است که معمولاً از چند ساعت تا حدودِ ۲ روز طول می‌کشد و گاهی ممکن است کبودیِ کوچک ایجاد شود. این روش برای بعضی افراد مناسب نیست؛ از جمله کودکانِ زیرِ ۱۲ سال، کسانی که داروی ضدِانعقاد مصرف می‌کنند، افرادِ باردار، و کسانی که عفونتِ موضعی یا مشکلاتِ عروقی (مثلِ واریس)، دیابت یا فشارخونِ کنترل‌نشده دارند. تصمیمِ نهایی درباره‌ی مناسب‌بودنِ این روش برای شما با درمانگر و پس از ارزیابی است.

لیزرِ فیزیوتراپی از نور برای کاهشِ درد، کمک به ترمیمِ بافت، کاهشِ التهاب و بهبودِ گردشِ خون استفاده می‌کند. دو نوعِ اصلی دارد: لیزرِ کم‌توان (LLLT — لیزرِ سرد، زیرِ ۵۰۰ میلی‌وات) که نفوذِ کم (حدودِ نیم سانتی‌متر) دارد و گرما تولید نمی‌کند؛ و لیزرِ پرتوان (HILT — های‌پاور، بالای ۵۰۰۰ میلی‌وات) که نفوذِ عمیق‌تر (بیش از ۴ سانتی‌متر) دارد و گرمای درمانی (حدودِ ۴۰ تا ۴۶ درجه) تولید می‌کند. طولِ موجِ به‌کاررفته معمولاً در بازه‌ی ۶۵۰ تا ۱۱۰۰ نانومتر است و هر جلسه معمولاً بینِ ۵ تا ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.

لیزر روشِ رایجی است، ولی موارد منعی دارد که باید رعایت شود. معمولاً روی ناحیه‌ی شکم/کمر/لگنِ خانمِ باردار، روی محلِ تومورِ فعال، نزدیکِ چشم و روی ناحیه‌ی پیس‌میکر استفاده نمی‌شود. همچنین در افرادِ دارای حساسیتِ نوری احتیاط لازم است. به همین دلیل قبل از لیزر، درمانگر سابقه‌ی پزشکیِ شما را بررسی می‌کند. تصمیمِ نهایی با ارزیابیِ حضوری است.

TENS (تحریکِ الکتریکیِ عصب از روی پوست) یک جریانِ الکتریکیِ ملایم است که از طریقِ الکترودهایی روی پوست داده می‌شود. کارش این است که سیگنالِ درد به مغز را «سد» می‌کند و ترشحِ اندورفین (مسکنِ طبیعیِ بدن) را تحریک می‌کند. معمولاً برای دردِ گردن/کمر/اندام، آرتروزِ شانه/زانو/لگن، سندرمِ تونلِ کارپال، تاندونیت، سیاتیک و آسیب‌های ورزشی به‌کار می‌رود. هر جلسه معمولاً ۱۵ تا ۳۰ دقیقه است. نکته: بیمارانِ قلبی یا دارای پیس‌میکر باید قبلش با پزشک مشورت کنند.

منوال‌تراپی (Manual Therapy — درمانِ دستی) یعنی مجموعه‌ای از تکنیک‌هایی که فیزیوتراپیست با دست انجام می‌دهد: موبیلیزاسیونِ مفصل (حرکت‌دادنِ کنترل‌شده‌ی مفصل)، کششِ عضله، ماساژِ عمقیِ بافت و تکنیک‌های فشاری. این روش با آزادسازیِ اندورفین درد را کم می‌کند. معمولاً برای دردِ گردن و کمر، آرتروزِ زانو، تونلِ کارپال، دردِ مایوفاشیال و خشکیِ بعد از جراحی به‌کار می‌رود. برای کمردردِ مزمن معمولاً حدودِ ۶ تا ۱۲ جلسه و برای موارد خفیف حدودِ ۳ تا ۶ جلسه در نظر گرفته می‌شود (با تشخیصِ درمانگر).

کینزیوتیپینگ همان نوارهای چسبنده‌ی کشسانی است که روی پوست زده می‌شود و وضعیتِ استخوان و عضله را حینِ فعالیت پشتیبانی می‌کند. این نوارها ضدِآب و منعطف‌اند و معمولاً ۳ تا ۵ روز روی پوست می‌مانند. یک نکته‌ی مهم: کینزیوتیپ جایگزینِ توانبخشی نیست و فقط یک روشِ مکمل است؛ یعنی به‌تنهایی درمان محسوب نمی‌شود.

بله، اسمشان شبیه است ولی کارشان فرق دارد. اولتراسوندِ تراپی (US) در فیزیوتراپی از امواجِ صوتی مثلِ یک «ماساژِ عمقی» استفاده می‌کند تا جریانِ خون و حرکتِ مایعاتِ بافتی را بیشتر کند و به کاهشِ درد و التهاب کمک کند؛ در حالی که سونوگرافیِ تشخیصی برای تصویربرداری است. اولتراسوندِ تراپی معمولاً برای دردها و التهاب‌های ناشی از آرتروز، بورسیت و آسیب‌های بافتِ نرم به‌کار می‌رود.

تکار (TECAR — رادیوفرکانسی) دستگاهی است که با تماس با بدن، در لایه‌های عمیقِ بافت گرما تولید می‌کند و معمولاً برای کاهشِ التهاب و درد به‌کار می‌رود.

شورت‌ویو و دیاترمی از مودالیته‌های حرارتیِ کمکیِ فیزیوتراپی‌اند که با امواجِ الکترومغناطیسی در بافت گرما ایجاد می‌کنند. معمولاً در کنارِ روش‌های اصلی برای کاهشِ درد و افزایشِ جریانِ خون استفاده می‌شوند.

مگنت‌تراپی (میدانِ مغناطیسی) یکی از مودالیته‌های کمکیِ فیزیوتراپی است که در کنارِ روش‌های اصلی به‌کار می‌رود. من می‌توانم درباره‌ی چیستیِ آن توضیح بدهم، ولی اینکه برای وضعیتِ شما مناسب است یا نه با ارزیابیِ حضوری مشخص می‌شود.

ترکشن یعنی کششِ مکانیکیِ کنترل‌شده‌ی ستونِ فقرات (کمر یا گردن) که معمولاً برای بعضی مشکلاتِ ستونِ فقرات به‌کار می‌رود. مانندِ هر روشِ دیگری، مناسب‌بودنِ آن برای هر فرد باید توسطِ درمانگر و پس از ارزیابی مشخص شود؛ در بعضی شرایط توصیه نمی‌شود. برای همین تصمیم درباره‌ی آن حضوری گرفته می‌شود.

بایوفیدبک روشی است که فعالیتِ عضله را به‌صورتِ زنده به بیمار «بازخورد» می‌دهد تا او یاد بگیرد عضله‌اش را آگاهانه کنترل کند. یکی از کاربردهای مهمِ آن در درمانِ اختلالاتِ عضلاتِ کفِ لگن است (مثلِ بی‌اختیاریِ ادرار/مدفوع، یبوست و دردهای لگنی).

CPM دستگاهی است که مفصل را به‌صورتِ خودکار و آرام حرکت می‌دهد (حرکتِ غیرفعالِ مداومِ مفصل)، به‌ویژه بعد از جراحیِ زانو، تا دامنه‌ی حرکتیِ مفصل حفظ شود. اینکه در دوره‌ی بهبودیِ شما لازم است یا نه، باید توسطِ تیمِ درمان و ارزیابیِ حضوری تعیین شود.

لیزرِ کم‌توان (LLLT — لیزرِ سرد) توانِ پایین دارد (زیرِ ۵۰۰ میلی‌وات)، نفوذش کم است (حدودِ نیم سانتی‌متر) و گرما تولید نمی‌کند. لیزرِ پرتوان (HILT) توانِ بالا دارد (بالای ۵۰۰۰ میلی‌وات)، عمیق‌تر نفوذ می‌کند (بیش از ۴ سانتی‌متر) و گرمای درمانی تولید می‌کند (حدودِ ۴۰ تا ۴۶ درجه). به بیانِ ساده، پرتوان برای بافت‌های عمیق‌تر و همراه با گرماست، در حالی که کم‌توان سطحی‌تر و بدونِ گرماست. انتخابِ نوعِ مناسب با درمانگر است.

بستگی به روش‌های به‌کاررفته دارد. برای مثال هر جلسه‌ی TENS معمولاً ۱۵ تا ۳۰ دقیقه و هر جلسه‌ی لیزر معمولاً ۵ تا ۳۰ دقیقه است. یک جلسه‌ی کاملِ فیزیوتراپی که چند روش را ترکیب می‌کند طبیعتاً بیشتر طول می‌کشد. مدتِ دقیقِ جلساتِ این کلینیک را می‌توانید هنگامِ نوبت‌گیری بپرسید.

جلسه‌ی اول معمولاً یک جلسه‌ی ارزیابی است؛ یعنی درمانگر شرحِ حالِ شما، سابقه‌ی پزشکی و وضعیتِ فعلی را بررسی می‌کند و بر اساسِ آن برنامه‌ی درمانی پیشنهاد می‌دهد. به همین دلیل، جلسه‌ی اول معمولاً یک هزینه‌ی ارزیابیِ جداگانه (بالاتر از جلساتِ عادی) دارد. جزئیاتِ دقیقِ جلسه‌ی اولِ این کلینیک را می‌توانید هنگامِ نوبت‌گیری بپرسید.

فیزیوتراپی در منزل خدمتی است که در صنعت ارائه می‌شود و معمولاً برای بیمارانی است که امکانِ مراجعه‌ی حضوری ندارند. برای اطلاع از اینکه این کلینیک خدمتِ منزل ارائه می‌دهد یا نه و شرایطش چیست، بهتر است مستقیماً با کلینیک تماس بگیرید.

نظمِ جلسات معمولاً به نتیجه‌ی بهترِ درمان کمک می‌کند، ولی درباره‌ی تأثیرِ یک جلسه‌ی از دست‌رفته بر برنامه‌ی شما بهتر است با درمانگرتان صحبت کنید تا در صورتِ نیاز برنامه را تنظیم کند. برای جابه‌جاییِ نوبت می‌توانید با کلینیک هماهنگ کنید.

مبلغِ دقیق به شرایطِ شما بستگی دارد — تعدادِ نواحیِ درمان در هر جلسه، تعدادِ جلسات، نوعِ روش‌ها (عمومی یا ویژه مثلِ شاک‌ویو و لیزر) و پوششِ بیمه‌تان. به همین دلیل عددِ مشخصی اعلام نمی‌کنیم؛ برای دانستنِ هزینه‌ی شرایطِ خودتان لطفاً با کلینیک تماس بگیرید: ۲۲۰۲۱۴۰۵. فقط این را بدانید که جلسه‌ی اول به‌خاطرِ ارزیابیِ اولیه معمولاً از جلساتِ بعدی بیشتر است.

چون جلسه‌ی اول معمولاً شاملِ یک ارزیابیِ کامل است؛ درمانگر وقت می‌گذارد تا شرحِ حال، سابقه و وضعیتِ شما را بررسی و برنامه‌ی درمانی طراحی کند. این هزینه‌ی ارزیابی یک‌بار و در ابتدای دوره است. مبلغِ دقیقِ آن را می‌توانید از کلینیک بپرسید.

عواملِ اصلیِ تعیینِ قیمت معمولاً اینها هستند: تعدادِ نواحیِ درگیرِ بدن، ارزیابیِ اولیه، خدمات یا دستگاه‌های ویژه (مثلِ لیزرِ پرتوان، شاک‌ویو یا منوال‌تراپی)، محلِ خدمت (کلینیک یا منزل) و اینکه بیمه دارید یا نه. برای برآوردِ دقیقِ هزینه‌ی شما بهتر است با کلینیک صحبت کنید.

بیمه‌های طرفِ قراردادِ فعالِ کلینیک فیزیوتراپی کارا این پنج مورد هستند: بیمه‌ی بانک تجارت، بانک کشاورزی، بانک صادرات، بانک مرکزی و صندوق بازنشستگی نفت (شرکت نفت). بیمه‌ی تأمین اجتماعی جزوِ قراردادهای فعالِ ما نیست. برای استفاده از پوشش معمولاً نسخه‌ی پزشک لازم است؛ برای جزئیاتِ دقیقِ فرانشیز و مدارک با شماره‌ی ۲۲۰۲۱۴۰۵ هماهنگ کنید.

در بیمه‌های پایه، سهمِ بیمار (فرانشیز) در مراکزِ طرفِ قرارداد معمولاً حدودِ ۳۰٪ برای خدماتِ سرپایی است. اما یک نکته‌ی مهمِ صادقانه: این ۳۰٪ روی تعرفه‌ی پایینِ دولتی محاسبه می‌شود؛ در کلینیکِ خصوصی، بیمار معمولاً مابه‌التفاوتِ تعرفه‌ی دولتی و خصوصی را هم جداگانه می‌پردازد، پس سهمِ واقعیِ پرداختی اغلب بیشتر از ۳۰٪ می‌شود. برای مبلغِ دقیق در موردِ خودتان باید با کلینیک صحبت کنید.

بله. شرطِ اصلیِ استفاده از بیمه‌های پایه این است که نسخه‌ی پزشک داشته باشید — نسخه‌ای که تعداد جلسات، نواحیِ درمان و نوعِ خدمات را مشخص کرده باشد. این نسخه معمولاً توسطِ پزشکِ متخصص (مثلِ ارتوپد یا نورولوژیست) و در مواردی پزشکِ عمومی صادر می‌شود. ضمناً درمان باید در مرکزِ طرفِ قرارداد انجام شود.

در بیمه‌های پایه (مثلِ تامین اجتماعی)، پوشش معمولاً برای حداکثر حدودِ ۲ ناحیه از بدن و تا سقفِ حدودِ ۱۵ جلسه است (بعضی منابع حدودِ ۱۰ جلسه در ماه گفته‌اند)؛ بیش از این معمولاً به نسخه‌ی جدید نیاز دارد. بیمه‌های تکمیلی هم معمولاً حدودِ ۱۰ تا ۲۰ جلسه در سال را با محدودیت‌های مشخص پوشش می‌دهند. برای عددِ دقیقِ بیمه‌ی خودتان بهتر است با کلینیک و بیمه‌تان چک کنید.

مودالیته‌هایی که معمولاً زیرِ پوششِ بیمه‌های پایه ذکر شده‌اند شاملِ الکتروتراپی، مادونِ قرمز، اولتراسوند، گرمادرمانی و تمرین‌درمانی است. خدماتِ ویژه‌تر (مثلِ لیزرِ پرتوان یا شاک‌ویو) ممکن است تحتِ پوششِ پایه نباشند. برای جزئیاتِ دقیق باید نسخه و شرایطِ بیمه‌تان بررسی شود.

کلینیک فیزیوتراپی کارا در تهران، جردن (آفریقا)، بالاتر از چهارراه اسفندیار، خیابان سعیدی، پلاک ۸، طبقه ۲، واحد ۶ واقع شده است. ساختمان آسانسور دارد و امکانِ ورودِ ویلچر هست. اگر مسیر لازم داشتید خوشحال می‌شوم راهنمایی‌تان کنم.

ساعتِ کاری کلینیک از ۸ صبح تا ۲ بعدازظهر است و فعلاً روزهای زوج پذیرش داریم. برای هماهنگیِ نوبت می‌توانید با شماره‌ی ۲۲۰۲۱۴۰۵ تماس بگیرید.

نوبت‌گیری فعلاً تلفنی است؛ با شماره‌ی ۲۲۰۲۱۴۰۵ تماس بگیرید. به‌زودی امکانِ نوبتِ آنلاین از همین سایت و دستیارِ هوشمند هم فعال می‌شود. برای پذیرش کارتِ ملیِ بیمار لازم است.

برای نوبتِ خالیِ همین امروز یا فردا بهتر است مستقیماً با کلینیک تماس بگیرید تا وضعیتِ لحظه‌ایِ نوبت‌ها را بررسی کنند. (چت نوبتِ زنده را تضمین نمی‌کند.)

این موضوع (جنسیتِ درمانگر) بستگی به کادرِ همین کلینیک دارد. برای اطمینان بهتر است هنگامِ نوبت‌گیری از کلینیک بپرسید.

برای اطلاع از پارکینگ و بهترین مسیرِ دسترسی بهتر است با کلینیک تماس بگیرید یا اگر آدرس را دارید، مسیر را روی نقشه ببینید.

شماره‌ی تماسِ کلینیک فیزیوتراپی کارا: ۲۲۰۲۱۴۰۵.

بیمه‌های طرفِ قراردادِ فعالِ کلینیک این پنج مورد هستند: بیمه‌ی بانک تجارت، بانک کشاورزی، بانک صادرات، بانک مرکزی و صندوق بازنشستگی نفت (شرکت نفت). بیمه‌ی تأمین اجتماعی جزوِ قراردادهای فعالِ ما نیست. برای جزئیاتِ پوشش و مدارک بهتر است با کلینیک (۲۲۰۲۱۴۰۵) هماهنگ کنید.

بیشترِ روش‌های فیزیوتراپی دردناک نیستند و بسیاری از بیماران احساسِ آرامش می‌کنند. بعضی روش‌ها ممکن است احساسِ ناراحتیِ خفیف تا متوسطِ گذرا ایجاد کنند؛ برای مثال، درای‌نیدلینگ معمولاً یک کوفتگیِ خفیفِ چندساعته تا دوروزه به‌جا می‌گذارد، یا شاک‌ویو حینِ کار ممکن است کمی ناراحت‌کننده باشد. نکته‌ی خوب این است که درمانگر شدتِ درمان را با تحملِ شما تنظیم می‌کند، پس اگر احساسِ ناراحتی کردید حتماً به او بگویید.

فیزیوتراپی معمولاً یک روشِ محافظه‌کارانه و کم‌خطر تلقی می‌شود، به‌شرطی که توسطِ فردِ متخصص و پس از ارزیابیِ درست انجام شود. هر روشی موارد منعِ خودش را دارد (مثلاً بعضی دستگاه‌ها در بارداری یا برای بیمارانِ دارای پیس‌میکر توصیه نمی‌شوند) و درمانگر همین‌ها را قبل از شروع بررسی می‌کند. به همین دلیل ارزیابیِ حضوریِ اولیه مهم است.

خیر، فیزیوتراپی دارو نیست و به آن معنا وابستگی ایجاد نمی‌کند. هدفِ آن معمولاً این است که با تقویت و آموزش، شما را به استقلالِ حرکتی برسانَد. اگر نگرانیِ خاصی دارید می‌توانید با درمانگر در میان بگذارید.

فیزیوتراپی برای طیفِ وسیعی از سنین به‌کار می‌رود؛ از کودکان (مثلاً در فلجِ مغزی که شروعِ زودهنگام حتی پیش از یک‌سالگی نتیجه‌ی بلندمدت را بهتر می‌کند) تا سالمندان. البته بعضی روش‌ها محدودیتِ سنی دارند؛ مثلاً درای‌نیدلینگ معمولاً برای کودکانِ زیرِ ۱۲ سال توصیه نمی‌شود. برنامه‌ی مناسبِ هر سن با ارزیابیِ حضوری تعیین می‌شود.

خیر. کینزیوتیپینگ یک روشِ مکمل است و جایگزینِ توانبخشی نیست؛ یعنی به‌تنهایی درمان محسوب نمی‌شود و معمولاً در کنارِ سایرِ روش‌ها (مثلِ تمرین‌درمانی) به‌کار می‌رود.